David Fincher’ın suç türünü yeniden tanımladığı Se7en, yedi ölümcül günahı (kibir, açgözlülük, şehvet, kıskançlık, oburluk, öfke ve tembellik) temel alarak işlenen bir dizi seri cinayeti konu alır. Emekliliğine günler kalmış bilge dedektif Somerset (Morgan Freeman) ve hırslı, genç ortağı Mills (Brad Pitt), sadece bir katili değil, kötülüğün felsefi bir manifestosunu kovalarlar. Film, başından sonuna kadar dinmeyen yağmuru ve gri atmosferiyle izleyicinin ruhuna ağır bir yük bindirir.
Se7en’ın en büyük başarısı, katilin (John Doe) motivasyonunu "delilik" olarak değil, dünyanın yozlaşmışlığına karşı bir "cezalandırma" olarak sunmasıdır. Cinayet sahneleri o kadar detaylı ve rahatsız edicidir ki, aslında şiddetin kendisinden ziyade şiddetin yarattığı dehşet izleyiciyi sarsar. Katilin her bir kurbanını günahına uygun bir şekilde öldürmesi, toplumsal bir eleştiri niteliği taşır. Somerset’in dünyadan vazgeçmişliği ile Mills’in dünyayı kurtarma arzusu arasındaki çatışma, filmin ahlaki pusulasını oluşturur.
Filmin finali, sinema tarihinin en sarsıcı ve üzerinde en çok konuşulan anlarından biridir. "Kutuda ne var?" sorusu, sadece bir gizemin çözümü değil, iyiliğin kötülük karşısındaki mutlak yenilgisinin sembolüdür. John Doe, sadece insanları öldürmekle kalmaz, onların inançlarını ve ahlaki değerlerini de yıkar. Se7en, bize dünyanın güzel bir yer olmadığını ve her zaman "mutlu sonların" mümkün olmadığını hatırlatan, sinemanın en dürüst ve karanlık yapıtlarından biridir.
Polisiye ve gerilim türünün zirvesini görmek istiyorsanız, Se7en kaçırılmaması gereken bir film. Ancak uyaralım; bu filmden sonra bir süre dünyaya aynı gözle bakamayabilirsiniz.