Pek çok kişi Better Call Saul’un sadece Breaking Bad’in popülaritesinden yararlanan bir yan hikaye olacağını düşünmüştü. Ancak dizi, Jimmy McGill’in Saul Goodman’a dönüşümünü o kadar titiz, o kadar trajik ve o kadar ustaca anlattı ki, pek çok eleştirmene göre ana diziyi bile geride bıraktı. Bu dizi, bir uyuşturucu imparatorluğunun hikayesi değil; dürüst olmaya çalışan ama sistem ve ailesi tarafından sürekli reddedilen bir adamın, sonunda ahlakını bir kenara bırakıp hayatta kalma hikayesidir.
Vince Gilligan ve Peter Gould, hikayeyi inanılmaz bir sabırla örüyor. Jimmy’nin abisi Chuck ile olan karmaşık ilişkisi, dizinin duygusal temelini oluşturur. Chuck’ın zekası ama kibri ile Jimmy’nin kurnazlığı ama sevgi açlığı arasındaki çatışma, diziyi bir aile trajedisine dönüştürür. Diğer tarafta Mike Ehrmantraut’un kartel dünyasına girişini izlerken, suç dünyasının o soğuk ve geri dönülemez mekaniğini görürüz. Kim Wexler karakteri ise, televizyon tarihinin en iyi yazılmış kadın karakterlerinden biri olarak Jimmy’nin hem kurtarıcısı hem de suç ortağı olur.
Görsel olarak dizi bir tablo gibidir. Her çekim açısı, kullanılan her renk ve her sessizlik bir anlam taşır. Jimmy’nin renkli takım elbiseleri, Saul Goodman olduğunda giydiği o rüküş kıyafetler aslında ruhundaki parçalanmanın birer simgesidir. Better Call Saul, "Kötü olmak kolay mıdır?" sorusuna yanıt ararken, aslında kötü olmanın çoğu zaman bir tercih değil, bir hayal kırıklığının sonucu olduğunu savunur. Finaliyle ise, suçun bir bedeli olduğunu ama onurun her zaman bir çıkış yolu bulabileceğini gösterir.
Eğer karakter odaklı, yavaş ilerleyen ama her detayıyla sizi ödüllendiren bir hikaye arıyorsanız bu dizi tam bir sanat eseri. Breaking Bad’i izlemiş olun ya da olmayın, Better Call Saul’un kalitesine hayran kalacaksınız.